Εφιάλτης από το... 1988 μια απόβαση στο Ιράν, για τις ΗΠΑ το 2026 - Οι ταπεινώσεις, ο φόβος για νέο «Hostomel»

Στις 14 Μαρτίου 2026, η πολεμική μηχανή των ΗΠΑ σφυροκόπησε το νησί Kharg, την οικονομική αρτηρία του Ιράν, που φιλοξενεί έναν σημαντικό τερματικό σταθμό πετρελαίου, με τον Donald Trump να δηλώνει προκλητικά πως οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις «εξαϋλώθηκαν», αλλά διευκρίνισε ότι απέφυγε να στοχεύσει τις υποδομές πετρελαίου.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ διέταξαν την ανάπτυξη περίπου 2.500 Πεζοναυτών (Marines) πάνω σε έως και τρία αμφίβια πολεμικά πλοία από τον Ινδο-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή.
Σε συνδυασμό, αυτά τα γεγονότα υποδηλώνουν ότι οι ΗΠΑ προετοιμάζονται πιθανώς να καταλάβουν τα νησιά στο Στενό του Hormuz τις επόμενες εβδομάδες.

Τα πετρελαιοφόρα που διέρχονται από το Στενό του Hormuz αντιμετωπίζουν επίμονες ιρανικές επιθέσεις από την αρχή του πολέμου.

Η διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης είναι κρίσιμη για τις ΗΠΑ, καθώς οποιαδήποτε παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να στρέψει ουδέτερες χώρες εναντίον των ΗΠΑ, ακόμη και να αποξενώσει τους εταίρους του Κόλπου, που εξαρτώνται από τις εξαγωγές πετρελαίου.
Καθώς τα τάνκερ δέχονται επιθέσεις, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εξετάζει τη συνοδεία τους και μια δύναμη 2.500 πεζοναυτών κινητοποιείται για μια πιθανή επίθεση στα ιρανικά νησιά.
Πολλοί ειδικοί ασφαλείας έχουν χαρακτηρίσει την κατάσταση ως πρωτοφανή.
Όμως, πίσω από τους λεονταρισμούς κρύβεται ένας θανάσιμος φόβος, ριζωμένος σε μια ιστορική αναμέτρηση πριν από 38 χρόνια.

Ο 1ος πόλεμος των τάνκερ

Το Ιράν και το Ιράκ διεξήγαγαν έναν αιματηρό πόλεμο για οκτώ χρόνια, από το 1980 έως το 1988.
Μέχρι το 1987, και οι δύο χώρες στόχευαν τακτικά η μία τα πετρελαιοφόρα της άλλης στο Στενό του Hormuz.
Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, περισσότερα από 450 διεθνή εμπορικά πλοία στοχοποιήθηκαν, εκ των οποίων τα 250 ήταν τάνκερ.
Οι απώλειες περιλάμβαναν πάνω από 400 πολίτες ναυτικούς που σκοτώθηκαν, με εκατοντάδες τραυματίες και τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις.
Για να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός, το Ναυτικό των ΗΠΑ άρχισε να συνοδεύει κουβεϊτιανά πλοία με αμερικανική σημαία.
Τον Μάιο του 1987, η φρεγάτα USS Stark επλήγη από ιρακινό πύραυλο Exocet (προφανώς κατά λάθος), με αποτέλεσμα 37 νεκρούς.
Ειρωνικά, αυτή η επίθεση πίεσε την Ουάσιγκτον να παρέμβει στρατιωτικά στον Κόλπο.

Στην πραγματικότητα, μεταξύ 1979 και 1987, οι ΗΠΑ υπέστησαν μια σειρά ταπεινώσεων στη Μέση Ανατολή:
- 1979: 52 Αμερικανοί όμηροι για 444 ημέρες.
- 1980: Η αποτυχημένη επιχείρηση διάσωσης Desert One με 8 νεκρούς στρατιώτες στην έρημο.
- 1983: 241 Marines και ναύτες νεκροί από βομβιστή αυτοκτονίας στη Βηρυτό.
- Τον Απρίλιο του 1988, μια ιρανική νάρκη προκάλεσε σοβαρές ζημιές στη φρεγάτα USS Samuel B. Roberts, οδηγώντας τις ΗΠΑ στην εξαπόλυση αντιποίνων.

Επιχείρηση «Praying Mantis» και το σενάριο εισβολής που ακυρώθηκε

Στις 18 Απριλίου 1988, το Ναυτικό των ΗΠΑ κατέστρεψε δύο ιρανικές πλατφόρμες πετρελαίου (Sassan και Sirri), βύθισε μια φρεγάτα και ένα πυραυλοφόρο σκάφος, αχρήστευσε μια δεύτερη φρεγάτα, κατέστρεψε τουλάχιστον τρία οπλισμένα ταχύπλοα και απώθησε ιρανικά F-4 Phantom.
Σε λίγες ώρες, οι αμερικανικές δυνάμεις εξαφάνισαν σχεδόν το μισό επιχειρησιακό στόλο του Ιράν.
Ήταν η μεγαλύτερη ναυμαχία από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παρά τη νίκη, οι ΗΠΑ δεν εισέβαλαν στο έδαφος του Ιράν.
Ωστόσο, ο Malcolm Nance, πρώην αξιωματικός πληροφοριών του Ναυτικού που υπηρέτησε στο USS Coronado, αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ διεξήγαγαν μια άσκηση προσομοίωσης (wargame) για την κατάληψη των νησιών.
Η πρώτη φάση προέβλεπε την κατάληψη των νησιών Larak, Hormuz, Qeshm (το μεγαλύτερο νησί) και Hengam.
Αυτό θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να αποκλείσουν τη βάση του Bandar Abbas και να κυριαρχήσουν στα Στενά.
Όμως, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να μην εφαρμόσουν το σχέδιο.
Ο Nance γράφει: «Εκατοντάδες χιλιάδες Φρουροί της Επανάστασης και Basij θα έβγαιναν και θα εξαπέλυαν επιθέσεις αυτοκτονίας στα νησιά από τα βουνά που δεσπόζουν από πάνω τους».
Οι ίδιοι λόγοι ισχύουν και σήμερα:
Εφοδιασμός: Οι βάσεις σε ΗΑΕ/Κατάρ θα δέχονταν πλήγματα και οι χώρες αυτές μπορεί να μην συμφωνούσαν στη χρήση τους.
Απειλές: Οι αμφίβιες δυνάμεις θα έπρεπε να δράσουν υπό τα πυρά από Shaheds, υποβρύχια drones, drones αυτοκτονίας και νάρκες που δεν έχουν εντοπιστεί.
Ανεπάρκεια: Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν αρκετά αμφίβια τεθωρακισμένα ή σκάφη Hovercraft (LCAC-100) για μια δύναμη τέτοιου μεγέθους.

Το εφιάλτικο μάθημα από το Hostomel

Ο Nance προειδοποιεί ότι η χρήση αλεξιπτωτιστών θα μπορούσε να καταλήξει σε έναν εφιάλτη παρόμοιο με τη ρωσική εμπειρία στο Hostomel της Ουκρανίας.
Εκεί, οι Ρώσοι κατέλαβαν το αεροδρόμιο, αλλά απέτυχαν να δημιουργήσουν ασφαλή αερογέφυρα και οι δυνάμεις τους αποδεκατίστηκαν από το πυροβολικό.
Ακόμη και μια μικρή στρατιωτική εκστρατεία στα ιρανικά νησιά θα εκληφθεί ως εισβολή.
Οι χώρες του Κόλπου μπορεί να μην επιτρέψουν τη χρήση των βάσεών τους, οι γραμμές εφοδιασμού των ΗΠΑ θα εκτεθούν και η επιχείρηση μπορεί να αποδειχθεί καταστροφή, ακριβώς όπως η επιχείρηση Eagle Claw το 1980.

www.bankingnews.gr